SEH …

‘Meneer, wilt u gereanimeerd worden mocht uw hart ermee ophouden?’ vroeg de arts in opleiding op de spoedeisende hulp. Ze had zichtbaar moeite met de vraag. Heel resoluut zei mijn vader ‘Nee, dan is het mooi geweest’, volledig overtuigd en zonder enige aarzeling. En meteen daaropvolgend, ‘en bij deze ben jij mijn getuige …’ Hij had, zonder dat ik dat wist, er overduidelijk eerder over nagedacht en ik kon zijn keuze slechts volledig accepteren. Die middag was er één die me lang zal heugen. Daar zaten we, op de eerste hulp, laat op de vrijdagmiddag, doorverwezen door de plaatsvervangende huisarts. Een druk komen en gaan van hulpbehoevende mensen. Waar mijn vader onderzocht werd raakte ik verzeild in een diep gesprek met de SEH-verpleegkundige. ‘Het is geen doen meer’, zei hij. ‘Wil ik echt mijn taak naar behoren uitvoeren dan wil ik bij u en uw vader présent zijn, volle aandacht voor de patiënt en zijn familie hebben. De huidige regelgeving vraagt mij parallel zo veel te administreren, ik kan u tussentijds nauwelijks nog in de ogen kijken. Afgelopen twee maanden zijn er 6 mensen uit mijn team vertrokken. Ze willen dit niet meer. Daarvoor zijn ze niet in dit vak gestapt.’ Ik had met hem te doen, zag zijn verhitte gezicht en voelde tegelijkertijd zijn drijfveren en passie voor de zorg. Zo spraken we even verder tot het eerste onderzoek was afgerond. ‘Ik kan u nog geen tijdelijke kamer aanbieden, het ziekenhuis is vol door de griepgolf. Het is niet ideaal, maar wilt u nog even in de wachtkamer plaats nemen? Er komt een ambulance binnen, ik moet even de familie opvangen, de patiënt is gedurende de rit overleden.‘ Wow, wat een immens vak dacht ik. Wachtend in de wachtkamer kwam hij enige tijd later terug. ‘Er is eindelijk een kamer voor u vrij gekomen meneer, weg van de drukte. De suite zelfs …’ zei hij met een twinkel in zijn ogen. Daar zaten we dan, in afwachting van de arts, … op de gipskamer … Een glimlach achterlatend in ons hart. Onder alle druk en omstandigheden was hij zijn humor gelukkig niet verloren. Een bijzonder bevlogen mens met passie voor zijn vak!

Wat zijn jouw drijfveren? Waarvan raak jij bevlogen? Hoe geef jij betekenis aan werk en leven?

Mijn naam is Froukje Dijkstra, als begin 40-er nam ik ontslag om mij te bezinnen op de tweede helft van mijn werkzame leven. Daarin vond ik mijzelf en mijn weg terug naar mijn persoonlijke drijfveren in het leven en ging studeren. Om mensen en organisaties duurzaam vooruit te helpen in hun (persoonlijke) vraagstukken op het snijvlak van communicatie, verandering en ontwikkeling. Meer weten? Kijk gerust eens op mijn LinkedIn profiel of nader op www.froukjedijkstra.com. Of neem rechtstreeks contact op via 06 45647059 of via info@froukjedijkstra.com voor een vrijblijvend en oprecht kennismakingsgesprek.